İşgal altındaki bir kasabada, insanları öldürme görevi veriliyor Dante'ye. Dante silahlı kasabalıları yarıp geçtikten sonra sevgilisi Beatrice’e doğru yola koyuluyor. Ne var ki eve vardığında Beatrice’i ölü buluyor. Bahçede, göğsünde bir kılıçla sere serpe yatan Beatrice, ruhuyla selam ediyor Dante’ye ve “Sözünü neden tutmadın?” sözleri dudaklarından dökülüyor. Bu sırada cehennemin uşaklarından bir tanesi onu alıp götürüyor. Sevgilisinin peşinden cehenneme doğru yola koyulan Dante’ye “Ölüm”den aldığı devasa orak arkadaşlık ediyor. Evet, kasabalıları katlettiğimiz bölümün sonunda, bir adam sinsice yaklaşıp sırtımıza bıçağı saplıyor ama ölmeyi reddetip Ölüm’le savaşıyor, onu yenerek de silahına sahip oluyor ve Cehennemin kapısını aralıyor.

Dante'nin cehennemdir. Burası dokuz kattan oluşur. İyi insanlar arafa giderler. Dürüst dinsizler Limbo denen birinci kata gider. Ne ceza vardır ne ödül. Şehvetin pencesine düşenler ikinci kata, aç gözlüler üçüncü kata, savurganlar dördüncü kata, gazap ve öfke verenler beşinci kata düzene ve inançlara karşı gelenler altıncı kata şiddet kullananlar eziyet edenler yedinci kata, hilekâr ve yobazlar sekizinci kata ve hainler dokuzuncu kata giderler. Dokuzuncu kata Cocytus denir ve şeytan burada yaşar. En dipteki yer dokuzuncu kattır, gerek tanrıya, gerek ailesine, gerek ülkesine ihanet edenler buraya gelirler.